Château de Châlucet : een geconserveerde ruïne met historie

Gisteren uitstap gemaakt naar het Château de Châlucet in Saint Jean Ligoure.  De hemel was zwaar bewolkt en de regen dreigde.  Ideale omstandigheden dus om een ruïne te bezoeken.

Het Château ligt hoog in de heuvels midden de bossen.  Een aangename wandeling met een pittig karakter via trappen gemaakt met boomstammen en hobbelige stenen.  Mijn wandelschoenen komen prima van pas.



Ik moet wel nog verder werken aan mijn conditie want de steile hoogtemeters laten mij op mijn adem trappen.  Ik heb gelukkig het excuus dat ik even kan stoppen om een foto te maken of van het uitzicht te genieten.








Châlucet is gebouwd rond 1130 door twee opperleenheren.

Het (lage) Castrum werd door meerdere ridders geleid.  In ruil voort bescherming kregen zij een woning, tuin en geld, bekostigd door de omliggende dorpen.

Rondom de Jeannette toren (donjon van het lage castrum) was dus een compleet dorp gebouwd.



Hier leefden 20 tot 30 families en waren er naast huizen ook boomgaarden, tuinen en wijngaarden.










Eind 13de E laat Gérard de Maulmont er een echt versterkt kasteel (het hoge Castrum) bouwen.  Een uniek monument dat de macht van de heer uitdrukt :









Eén van de torens van het kasteel.  Een uitzicht en verdedigingsbasis tegen overvallers


















In 1594 (tijd van de religieuze oorlogen) wordt het kasteel in vier dagen tot een ruïne herschapen, op bevel van de stad Limoges.  Dit om te verhinderen dat radicale katholieken het zouden veroveren.

Vandaag is le Château de Châlucet  als historisch monument geklasseerd en het departement Haute Vienne (eigenaar van de ruînes) voert al 20 jaar een exploitatiebeleid om van de site een cultureel en toeristisch oord te maken.

Aansluitend kan je nog een wandeling maken in het bospark van Ligoure. Ik deed slechts een klein stukje want de wandeling zelf duurt 4 uren en mijn conditie voor die dag was voldoende op proef gesteld.

Tot daar beste vrienden een summier lesje historie met beeldmateriaal.  Zoals ze in de Guide Michelin zeggen : il vaut le détour.

Vandaag is rust-, opruim-, luierik-, en leesdag. Tot de volgende.

Hubert




Reacties

  1. Dag Nokel, deze wandeling zat vol karakter, wat mij meer aanspreekt dan het vlakke.

    Hmmm... Een excuus om te stoppen voor foto's te nemen🤔🤔... De trappen doen je niveau zelf stijgen...😀 Maar je stappen teller zal de voorbije tijd wel overuren gemaakt hebben

    Echt wel mooie ruïne met mooi verhaal.
    Groetjes Jeroen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Jeroen ik doe de uitstap vooreerst omwille van de cultuur-historische betekenis en niet omwille van de impact op mijn fysiek welzijn. Want anders zou mijn fysiek vermogen torenhoog zijn. Ik ben blij dat je met mij akkoord bent over het feit dat dit een mooi narratief is. Dank toch voor je bemerkingen want op die manier had ik dat nog niet bekeken. Vriendelijke groet Hubert

      Verwijderen
  2. De trappen doen mij denken aan onze trappen tocht in Lissabon 😃 Daar was het ook serieus puffen he? Maar goed dat je toch de uitdaging aan gaat 😉 en zoals in Lissabon, loonde het hier ook wanneer je boven kwam zie ik!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Schat ik had net hetzelde idee toen ik naar boven - en later weer naar benden natuurlik- aan het puffen was. De oefening aan de conditie blijt zich desniettemin opdringen. Liefs PaPa

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Montrol Senard en Mortemart : twee dorpen in de regen

Limoges : één kathedraal en massa's porselein.

Noordwaarts naar Cognac la Forêt