Oradour sur Glane : Guernica in de Haute Vienne.

 Een bezoek aan Oradour sur Glane werd mij door verscheidene mensen - naar mijn aanvoelen helemaal terecht - aangeraden.  Toch heb ik getwijfeld of ik aan een dergelijke gruwel nog een betekenisvolle bijdrage kan leveren.  Het gevecht kunnen jullie hier lezen.

De feiten, zoals ik ze wil weergeven.  Jullie kunnen op internet of via andere bronnen chronologisch historische feiten opzoeken.

Op 10 juni 1944 - een zaterdag - omsingelen soldaten van een bezettend leger een dorp.  De burgers worden samengedreven op het dorpsplein en de mannen worden gescheiden van de vrouwen en kinderen. De mannen worden in verscheidene groepen over het dorp in diverse schuren opgesloten.  De vrouwen en kinderen worden samengedreven in de kerk.  De soldaten laten door middel van een kist met explosieven de kerk ontploffen.  Vrouwen en kinderen worden levend verbrand en diegenen die proberen te ontsnappen worden dood geschoten met machinegeweren.  De mannen ondergaan met in stelling gebrachte mitrailleurs hetzelfde lot en hun lichamen worden in brand gestoken.  Twee dagen later keren de soldaten terug om twee massagraven te delven. Er werden 643 mensen vermoord.  Slechts 6 mensen hebben dit bloedbad overleefd.

Onderstaand kunnen jullie mijn beeldimpressie zien. Ik voeg geen commentaar toe. De beelden - alhoewel met een individueel perspectief - spreken hun eigen taal.

































De witte plaatsen symboliseren slachtoffers waar geen foto's van gevonden zijn.




Tegen het einde van mijn tocht door het dorp kwam ik dit koppel tegen.  De man draagt hun baby in een draagzak. Veel symbolischer zal hoop niet worden  als nieuw leven met zoveel zorg wordt gedragen van een beschouwend verleden naar een hoopvolle toekomst.


Ik heb de daaropvolgende uren veel nagedacht over het geweld dat mensen elkaar kunnen aandoen.  Niet enkel in een oorlogssituatie - waar geweld gelegitimeerd is en soldaten elkaar mogen doodschieten omwille van één of andere reden - maar ook geweld in de relatie tussen individuele mensen, koppels, kinderen en ouders, ...

Met bovenstaande beelden op ons netvlies lijkt het opportuun om het gebruik van geweld niet te legitimeren.  De mens in mij - die ook traumahulpverlener is - opteert voor communicatie, hoe moeilijk en hartverscheurend die ook moge zijn.

Dank vrienden om te lezen, kijken, volgen en reageren.

Liefs


Hubert


Reacties

  1. Annemie24 september 2021 om 13:58

    Een bezoek aan Oradour laat hopelijk niemand onbewogen. Ooit met onze toen nog kleine kinderen bezocht, omdat we hen ook wilden laten nadenken over oorlog en geweld…geen van hen is dit bezoek ‘vergeten’…misschien ook een teken van hoop?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hubert VALCKE24 september 2021 om 17:39

      Beste Annemie, dank voor je reactie. Het is belangrijk om oog te hebben voor de positieve elementen die een dergelijke confrontatie met zich kan meebrengen. Misschien was ik te pessimistisch zo vlak na deze wreedaardige kennismaking met 'the bad side'. "May the Force be with us" is niet enkel een vrome wens maar ook een manier van handelen naar onze medemens. Groetjes Hubert

      Verwijderen
  2. Anita24 september 2021 om 19:11

    Hey Hubert ik heb het meerdere keren gelezen kippevel erg wat ik niet begrijp en geloof dat er zes mensen dit hebben kunnen overleven en mee verder leven als je denkt dat er toch nog wel ergens oorlog is met kindsoldaten en dan die vluchtelingen dat ze opjagen als cowboys te paard net als een kudde dieren. Goed met deze tot de volgende veel grtjs
    Anita

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hubert VALCKE24 september 2021 om 22:11

      Beste Anita, daarom is het zo belangrijk - denk ik - dat we blijven met elkaar praten opdat zo'n handelen - althans in onze omgeving - niet voorkomt. Dank vr je reactie. Vriendelijke groet Hubert

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Montrol Senard en Mortemart : twee dorpen in de regen

Afbeelding
Gisteren, de weergoden uitgedaagd, en toch (koppig ik weet het) op uitstap vertrokken naar 2 dorpjes. Dit op aanraden van Arjan, de campingeigenaar. Montrol Senard evoceert het leven begin van de vorige eeuw. Alhoewel, ik verbeeld mij dat ik soortgelijke bankjes in dit lokaal ook lijfelijk heb ervaren : Evenals het 'pupiter' van de meester. En ook de morele les op het bord natuurlijk.  Een mooie levenswijsheid, die pas goed wordt ervaren naarmate de leeftijd rijpt. Een goede uitbeelding ervan (voor de liefhebbers) : Mortemart, slechts 2 km verder,  kan bogen op de titel van 'un des plus beaux villages de France'. Ik geef jullie wat sfeerbeelden: Linksboven het Château des Ducs (ik stond er toevallig voor) daarnaast de Hallen en hiernaast Elglise St Hilaire Daar vond ik nog een mooi gerestaureerde Madonna met kind : Vlak voor het slapengaan trof mij nog volgend idyllisch beeld : Slaapwel vrienden en 'don't let the bedbugs bite' Hubert
Meer lezen

Limoges : één kathedraal en massa's porselein.

Afbeelding
Gisteren 23/9 een uitstap naar de hoofdstad van het porselein. Vooreerst was er de gotische kathedraal St Etienne, daterend van de 13de E en pas na 6 eeuwen voltooid. Over volharding en lange termijnvisie gesproken. Het mag duidelijk zijn dat in de 13de E en ook deze erna de macht lag bij de katholieken.  Er zijn binnen in de kerk naast de gotische ook romaanse stijlen terug te vinden.   De glasramen zijn een kathedraal waardig : Een zwarte madonna met dito kind.  Ik heb nog geen tijd gehad om de story te achterhalen.  Dat wordt een klusje voor de toekomst. Het nationaal porseleinmuseum Andrien DUBOUCHE ligt aan de andere kant van de stad.  Ik had dus een half uurtje wandelen voor de boeg, geholpen door de stapper van googlemaps natuurlijk.  Anders zou ik nu waarschijnlijk nog ronddolen in Limoges. Het museum telt drie verdiepingen die allemaal gewijd zijn aan de productie van porselein, in verleden en heden.  De verscheidene stijlen en soorten po...
Meer lezen

Noordwaarts naar Cognac la Forêt

Afbeelding
Tijd om de weg 'in te korten' naar onze homebase. Opdracht was om iets interessant te vinden (via internet) dat ongeveer 500 km noordwaarts was.  Ik kreeg verscheidene suggesties - waarvoor mijn dank - maar uiteindelijk is mijn keuze gevallen op Cognac la Forêt, camping des Alouettes. Vooreerst leek cognac in het bos mij een mooi vooruitzicht en de combinatie met leeuweriken moest onovertrefbaar zijn. 's Morgens (18/9) dus om 7u opgestaan en na alle plichtplegingen vertrokken om 11u25.  Het was een zware rit van 423 km voor het grootste deel in de regen.  Dat betekent voorzichtig en geconcentreerd rijden.  Ik ben aangekomen om 17u34 na een pauze van 45 min op een troosteloze snelwegparking in de buurt van Brive la Gaillarde. Camping des Alouettes in Les Alouettes nr 1, is een kleine open camping met 68 grote kampeerplaatsen (150 m2).  De terreinen lopen af dus je moet flink compenseren om vlak te staan. Al bij al toch wel een mooie stek : Jammer genoeg was het b...
Meer lezen